«Καθώς Ψυχορραγώ «

Σε πρώτο πρόσωπο και  ενικό αριθμό το ρήμα  του τίτλου του διηγήματος του Φώκνερ. Παραπλανητικό θα τον χαρακτήριζα αφού στο σύνολο του το έργο περιγράφει τις κακουχίες και τα δεινά που αντιμετωπίζουν τα μέλη μιας οικογένειας προκειμένου να μεταφέρουν την ξεψυχισμένη μητέρα στον τελευταίο της προορισμό ,εκεί όπου αυτή έχει ζητήσει να θαφτεί στην άλλη άκρη μιας επαρχίας του Αμερικανικού Νότου, καθώς αυτοί ψυχορραγούν για να εκπληρώσουν την τελευταία της επιθυμία.

Image

Τα παιδιά της οικογένειας φέρουν βαρέως ένα  ιδιαίτερό χαρακτηριστικό το καθένα:ο πρωτότοκος γιος Κας που αγωνίζεται για το καλό της οικογένειας βάζοντας πάντα σε δεύτερη μοίρα τον εαυτό του.Ο Νταρλ,το δεύτερο παιδί που παρόλο το φιλότιμο και την στοργή που επιδεικνύει , αντιμετωπίζεται  σαν ο «λοξός» της οικογένειας και ποτέ δεν καταφέρνει να ακούσει έναν καλό λόγο παρα μόνο από τους γείτονες.Ο Τζιούελ ,όπως υποδηλώνει το όνομα ,το διαμάντι  ο χαιδεμένος της μάνας αυτός που χαίρει ειδικής μεταχείρισης από τους άλλους,χαρακτηριστικό είναι το ξέσπασμα του πατέρα

«…Πήρες τη δουλειά μέσ’απ τα χέρια αυτωνών που είναι το αίμα και η σάρκα σου για να αγοράσεις άλογο.Ποτές του να μην βάλει μπουκιά στο στόμα του που να σου ανήκει…»

Η Ντιούη Ντελ είναι η μοναχοκόρη που ακολουθεί πιστά την παράδοση της μάνας και φέρεται στα αδέλφια της με τον ίδιο άνισο τρόπο.Ο βενιαμίν της οικογένειας ο Βάρνταμαν, μην μπορώντας να εξηγήσει τον θάνατο λόγω του μικρού της ηλικίας του ταυτίζει την νεκρή μητέρα με ένα ψάρι.Τέλος ο πατέρας Ανς Μπάντρεν που ενώ αρχικά μου προκάλεσε αισθήματα συμπόνοιας και οίκτου για την κακοτυχία του,στο τέλος κατάλαβα ότι πρόκειται  για έναν παμπόνηρο καρμίρη  που απλά καλύπτει τις μηχανορραφίες  του πίσω απ τον ύπουλο χαρακτήρα του.

«…είμαι ο εκλεκτός του Κυρίου, κι αυτόν που Εκείνος αγαπά,τι αυτόν παιδεύει.Θαρρώ μόνο που Εκείνος διαλέγει παράδοξους τρόπους για να το αποδείξει..»

Προσωπικά αυτό που βρίσκω ότι κάνει ενδιαφέρον το συγκεκριμένο μυθιστόρημα είναι  η ιδιότητα που έχει ο Φώκνερ να  σου φέρνει στο μυαλό οικείες καταστάσεις,άτομα από το δικό σου κοντινό περιβάλλον,ιστορίες από γνωστούς , φίλους,  την  οικογένεια σου. ‘Ισως να μοιάζει λίγο γραφικό το τελευταίο αλλά έτσι ένιωσα  και είμαι σίγουρη ότι και σε εσάς παρόμοια αισθήματα θα δημιουργηθούν…

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s